Vandaag weer begonnen. Opnieuw verhaaltje voorgelezen in de stoel en daar gevoed. Xarno goed uitgelegd dat mama hem daarna in bed ging leggen en naar beneden ging maar dat papa en mama vlakbij zijn en dat we elkaar kunnen horen via de babyfoon. Hij mocht een speelgoedje uitzoeken dat mee naar bed ging in plaats van mama. Dat werd een waterpistooltje . Dit ging vrij goed en we konden zijn kamer makkelijk uitlopen.

Xarno ging in zijn bed boekjes lezen van Dikkie Dik en Dora en Diego. op een gegeven moment hoorden we wat gerommel en was hij zijn bed uitgekomen. Hij ging met nog wat speelgoed spelen waaronder zijn loopauto (brommer). Na een flinke tijd begon hij ineens hard te huilen. Wat bleek zijn vingers waren tussen zijn 2 tafeltjes gekomen. Maar zoals hij zelf zei was dat alweer over. Hij wilde alleen niet meer alleen zijn (arm jochie).

Ik heb hem in de stoel nog een keer gevoed nog een keer uitgelegd wat de bedoeling is en dat papa en mama vlakbij zijn. Toen weer in bed gelegd. Ik mocht toen niet weg. Ik heb toen een speeldoosje aangezet en verteld dat als het speeldoosje was afgelopen mama naar beneden zou gaan. Ook dat werkte en ik kon zo weer weg.

Even later begon Xarno toch weer te huilen. Hij vertelde dat hij niet alleen wilde zijn. Ik heb hem toen verteld dat hij nooit alleen is omdat papa en mama heel veel van Xarno houden met hun hartje. Ik heb toen Xarno naar mijn hart laten luisteren en verteld dat mijn hart elke keer als het klopt heel zachtjes Xarno roept. En dat ik hem daarom nooit zal vergeten en hem nooit alleen zal laten en we in onze hartjes altijd samen zijn. Ik kreeg toen 2 hele lieve armpjes om mijn nek en kreeg een hele dikke knuffel en zei hij dat hij van papa en mama houdt en papa en mama van Xarno houden (smelt).

Hij wilde toen graag zijn lantaarn aan die lampjes projecteert op het plafond. Ik heb hem toen weer in bed gelegd, nog een keer het speeldoosje laten spelen en toen weer weg gegaan.

Het duurde toen echter niet lang voor ik weer terug kon. Die lampjes van zijn lantaarn die gaan namelijk steeds aan en uit en op een gegeven moment verdwijnen ze allemaal om weer 1 voor 1 terug te komen. Xarno was dus weer gaan huilen toen de lampjes allemaal uitgingen. Ik mocht toen niet meer weg van Xarno. Ik ben eerst nog naast zijn bed gaan zitten maar hij bleef maar druk in de weer en wilde niet rustig gaan liggen.

Ik ben toen naast hem gaan liggen maar niet meer de borst gegeven. Hij lag toen nog wel te kletsen maar bleef wel liggen. Uiteindelijk na een paar bemoedigingen om stil te zijn en lekker te gaan slapen is hij in slaap gevallen.

Misschien de stapjes iets te groot genomen, al ging dat de eerste avond goed. Ik ga morgen proberen om wel naast hem te gaan liggen maar niet te voeden. Kijken hoe het dan gaat.

Tot besluit nog een leuke anekdote Volgens Xarno was mama beneden aan het opruimen (de eerste keer dat ik naar beneden ging zei ik dat mama beneden de keuken ging opruimen), en papa zat op de bank "iets" te doen